Πρέπει
λοιπόν τώρα να βροῦμε
ποιοὶ
εἶναι
αὐτοὶ
ποῦ
θα φυλᾶνε
μέσα τους τη γνώμη, ὅτι
πρέπει να κάνουν αὐτὸ
ποὺ
νομίζουν
ὅτι
εἶναι
ὠφέλιμο
για τὴν
πόλι. Αὐτοὺς
πρέπει να τοὺς
παρακολουθοῦμε
ἀπὸ
τὴν
παιδικὴ
τους
ἡλικία,
βάζοντας ἐμπρός
τους πράξεις, ἀπὸ
τὶς
ὁποῖες
εἶναι
εὔκολο
να λησμονήσουν τη γνώμη τους καί να
ἀπατηθοῦν.
Ἐκεῖνον
ποὺ
θα δοῦμε
ὅτι
θυμᾷται
πάντοτε τη γνώμη του καί δεν παρασύρεται εὔκολα,
πρέπει να τὸν
ἐκλέγουμε
για φύλακα, τοὺς
ἄλλους
ὄχι.
Πρέπει να τοὺς
βάζουμε μπροστὰ
καί κόπους καί πόνους καί
ἀγῶνες,
καί σ'αὐτὰ
να κάνουμε τὶς
ἴδιες
παρατηρήσεις. Πρέπει ἀκόμα
να τοὺς
κάνουμε καί τό τρίτο εἶδος
τῆς
δοκιμασίας, την γοητεία, καί να τοὺς
παρατηροῦμε
με προσοχή, ὅπως
προσέχουν τα πουλάρια ποῦ
τα πᾶνε
μέσα στὸν
θόρυβο καί τὴν
ταραχὴ
καί κυττᾶνε
ἂν
φοβοῦνται.
Ἔτσι
καί τοὺς
νέους πρέπει να τοὺς
φέρνουμε ἐμπρός
ἀπό
τρομακτικά θεάματα καί κατόπιν να τοὺς
μεταφέρουμε σε ἡδονὲς,
καί ἔτσι
τοὺς
δοκιμάζουμε περισσώτερο ἀπ'
ὅτι
δοκιμάζουν τό χρυσάφι στὴν
φωτιά, ἂν
καθένας τους φαίνεται πολὺ
δύσκολος στο να γητευτῇ
καί σοβαρός σε
ὅλα
του. Ἃν
ᾖναι
καλός φύλαξ τοῦ
ἑαυτοῦ
τοῦ
καί τῆς
μουσικῆς
που μάθαινε. Ἃν
παρουσιάζεται σε ὅλα
του εὔρυθμος
κι ἁρμονικός,
τέτοιος ποὺ
θἆναι
ὅσο
τὸ
δυνατόν χρησιμότερος στὸν
ἑαυτό
του καί την Πόλι. Ὅποιος
κατα τίς δικιμασίες αὐτὲς,
ποὺ
θα γίνουν καί κατὰ
τὴν
παιδική καί κατά τὴν
ἐφηβικὴ
καὶ
κατὰ
τὴν
ἀντρικὴ
του
ἡλικία,
ἀποδειχθῇ
ἀκέραιος,
αὐτὸς
πρέπει να γίνῃ
ἄρχων
καί φύλαξ τῆς
Πόλεως, πρέπει να τιμηθῇ
καί ζωντανός καί πεθαμένος.
Ὅποιος
δεν ᾖναι
τέτοιος πρέπει να ἀποῤῥιφθῇ.